bird.

herkesin  bi ilk anısı vardır.
ilk kelimesini nasıl söylediğini bilmez kimse. ilk adımını hatırlamaz.
ama ilk anıların yeri ayrıdır.
3  yaşlarında sevinçle çalan kapıya koşuşum  geliyor aklıma sıfırdan düşündüğümde.
yürümeyi bile pek beceremiyorken koşma cesaretim o zamandan geliyor belli başlı başına.ardından holdeki halıya takılıp yere düşüşüm ve halının dizlerimde bıraktığı o acı tatlı his.
babanem kapıyı açıyor  o sırada ve  ben yerde ağlıyorum
sonra pek sevgili pederin panikle elime verdiği çikolata.annemin dizimi üfleyip bak geçti diye tesellisi.

düşersin ve ağlarsın çok nettir.
ya eline bi oyuncak verilir sus diye ya da geçti diye avuturlar işte.o zamandan bu zamana hep aynı.

ama o zamanda susmamıştım ,beklediğim başka bişeydi.
dizimdeki acının geçmesiydi ki bi anda hiçbir şey olmamış gibi, saçları bembeyaz ama tepesihafif kel ,mavi gözlü bi dev çıkageldi.
pek sevgili dedem.
gülümseyerek beni kucaklamıştı ve balkona çıkarmıştı.
hala ağlıyordum.
''ama ağlarsan onları göremezsin,  bak'' demişti,
''bak ne güzel uçuyorlar''.
düştüğümün acısını değil de onların uçuşuna yöneltmişti düşüncelerimi.
bak ne güzeller değil mi deyip duruyordu..''sen de uçmak ister misin?''
eveet deyip inanmıştım uçabilceğime çoçukluk işte.

ilk anım,ilk sıcaklığım.
hatırladıkça gülümsüyorum.hatırladıkça beni ben yapan şeyi daha iyi anlıyorum.
o gün adam akıllı anlamadığım kelimeleri şuan birleştirdiğimde çıkan mana hep güzel.
keşke dedem  yanıbaşımda olsa diye hep hayıflanmamın sebebi bu sanırım,
ne elime bi çikolata vermişti ne de geçti deyip beni kandırmıştı,
gözlerimi açıp güzelliği izlememi sağlayıp acımı da bi güzel unutturmuştu işte.
daha ne ister ki insan?


5 yorum:

  1. tam anlamıyla huzurmuş seninkisi,tam anlamıyla ilk nefes.. :)))

    YanıtlaSil
  2. Bence çok harika bir anı, ne bilim söyleyecek söz yok mükemmel :)

    YanıtlaSil
  3. 3 yaşına kadar inebilmen muazzam bence ben eski anılarımın hiç birini hatırlıyamıyorm, ancak 10 kadar inebildim. 6 da şöyle böyle. :)

    YanıtlaSil