hope hope hope

iki dakika önce nerede olduğunu bilmeyenler için söylenecek çok şey var.
ve çok şey var canım, gününe ve bugününe dair aslında söylemek isteyipte harflerin ağzına dolandığı anların içinde.

aklın düşmesi diyorum, olur olmadık ' diye tabir edilen zaman dilimine tekabül eder.ve tekabül kelimesini seven insanlar buna mutlaka düşer.
geçen gün bir metrro istasyonunda ayakkabımı bağlıyor olmam dış dünyada normal tabir edilebilir lakin ayakkabımı bağlıyorken bile ansızın bi şekilde kontrolsüzce gülümsemem bu dünyada çokça anlam yükleyebilir.
ve bu, bundan 2 gün sonra aynı metro istasyonundan hiç ayrılmak istemeyeceğim manasına  gelir.

umulmadık yerlerde ansızın belirir bu düşüş canım, günde en az 5 kere olur,ve yaklaşık onar saniye sürer ve  nefes aldığının gerçekten manası olduğunu düşünen kişiler  bunu yaşayabilir.

bugün adını bilmediğim bi semtin adını bilmediğim bi mahallesinde  attığım adımı kiminle  ve niye atıyordum diye düşünmeden yürüyebildim mesela.bi sokak sonraki durakta vedalaştım ve ardından yine aynı metro istasyonuna vardım. 
elimdeki su şişesine bile haddinden çok mana yükledim mesela. sağa sola bakınmadan sadece elimdeki şişeye bakıp gülümsedim.
bi keliime söylemem gerekmiyordu. bi hikaye anlatmamda gerekmiyordu.
sadece ,birisi dünyamın en uygunsuz anlarında en mükemmel şeyleri hissettirebiliyordu.
elimdeki gezegenlerin her birini alıp denize falan fırlatıyordu adeta. ardından da baksana diyip gülümsüyordu.

kelimelerin bazen hatta çoğu zaman gereksiz olduğunu düşünenler içindi bu.
yani canım,birileri seninde dünyanı alt edebilir pek ala.ve her aklın her düştüğünde yakalamak bile istemezsin bu anlarda^^

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder