hero.

yani canım kimse seni dinlemiyorsa susman gerekmiyor.
yaşadığım şehrin havasını bi kenara aldım önce, baktığım yerde gökyüzünü görüp güneşi hissetmenin tadına bi kez daha varmayı düşündüm sonra.uzak değil yakındı .
ve yakın olan şeylerin yerini ,sen değiştirmesen de yinede uzak kalabilme ihtimalini bilmekte başlayıp bitiyordu çoğu şey bazende.

öyle veya böyle bugünlük tebessümlü kelimeleri içerideki rafa kaldırdım.
herkesin var mühim olan rafları hayatının veya hafızasının bi eşiğinde.
karşı komşunun,  sokağın başındaki bakkal amcanın, otobüste yanına oturan tanımadığın o teyzenin bile var emin ol.
kendini iyi ifade edemediğin bi çok an vardır seninde elbet..ilkokulda sana sorulan bi soruda yaşadığın o heyecanı düşün.cevabını bilmediğin bi şeylerin sana sorulduğunda yaşadığın o telaşı, o iğrenç hissi bir düşün.
bunu hatırla arada.
hatırlatan şeylerin zaman mekan gözetmeksizin karşına ansızın çıktığını .
ve yine konuşamadığını farzet bugünlük.
derin bi nefes al önce. aklına gelen her neyse geldiği hızda gitmediğini göreceksin ne de olsa.

susmak istediğin anlar gitmek istediğin şehirlere dönüşüyorsa
hissettiğin şey kötü bi şey değil, iyidir,küfür gibidir .

tam olarak bahsetmek istediğim, tüm her şey bir yana  bi yolun olmadığında ve aklında taşıdığın her bi kelimenin ağırlığını farkettiğin de ufak bi yolculuğun bu anlarda iyi gelebileceği aslında.
ve bazende sadece müzik dinlemenin hayatta kalmak için iyi bi sebep olduğunu kendine hatırlatmak her fırsatta.

son olarak,
sana da mutlu sabahlar'

1 yorum: