where is my mind ha?

 nefes nefese kalsan da koşup yorulmayacağın anlardan bahsetcem bugün.
ya da çocukken terli terli de olsan, oyunlara devam etme heyecanından.
hepsi kendi içinde dünya yaratır bunların.
anısına ve anına saygısı olan herkesin direnmeden yapabileceği bişeydir bu. güzel olan şeylere direnmek deliliktir diyorum anlayacağın.

er ya da geç uyursun.
 gece veya sabah demeden uyanırsın orası ayrı.günün birinde hiç tanımadığın bi şehre gidersin. hiç yemediğin bi şey yersin. hiç dinlemediğin bi şarkı dinlersin.
bu tür şeyler yaparsın, zaman mekan gözetmeksizin.
ardından da gülümsemenin evrenselliği üzerine bi çok cümle kurarsın.
türevleri alınmış bi hayat yaşarsın,
hiç tanımadığın biri sana gelir merhaba der ve türevlerine bir yenisini daha eklersin.
tek kişilik heyecanlar yaratmaktansa iki kişilik heycanların tüm bunlarla çarpı iki olduğunu öğrenirsin.
yine gülümsersin.
iki kişiliik oynanan oyun seksek olsa bile, yeterli dersin.

çocukken elinden kaçan bi balon hüznünün herkes de olduğunu bilmek gibi yaşarsın bazende.bunu hatırlaman bile o an olmasa da şuan seni gülümsetir.

yani canım,uzun cümlelerin kısa cümlelerden çok daha sıkıcı olduğu gerçeğini tekrar etsen de hafızanda var olan doluluğun bi şekilde seni mutlu ettiğini görebilirisin.




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder