meraba dünya ben geldim

bu sefer ne bi hikaye ne bi cümle olmaya karar verdik.

iki kişilik hikayeler yaratmakta bu hikayeleri yok etmek kadardı hemen hemen. başının sonunun ortasının olmadıgı bi dünyada yasıyorduk
hayatın göreceliği üzerine konusuyorduk.
birileri alkışlıyordu birileri alkışlanıyordu bu civarlarda. ne olup bittiği tam olarak belli değildi.

mutlu olmanın mutlu 'luk üzerinden gelen bir manası olması gerekmiyordu.
en ufak ayrıntılarda bile bir milat yaratmak mühim meseleydi ne de olsa.
var olduğum dakikaları saysam,bir gün bile etmese bile, yok gibi olmakta bir şey değiştirmeyecekti.

sırtıma çantamı alıp aklıma herhangi bi hikayeyi koyup yola çıkmak kötü fikir değildi.
yüzümdeki ifadenin sözlük karşılığı olması gerekmediği gibi, adım attığım her yerin bir şehir olması gerekmiyordu.

ve senin olmasını istediğin her şeyin benim her zerremde olması için bir engel yoktu.
bazen bunu söylerdin ve ben bazen bunu dinlerdim.
her ne şekilde olursa olsun, gördüğüm duyduğum ve gittiğim kadardı bu dünya .

dahasına gerek olmadığı için bile değildi.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder