2+2=5

tebessümlere biçilen değer yargılarının ne şekilde olursa olsun sıfıra dayandığı bir şehirden yazıyor olmam
kesinlikle ne şehrin, ne benim ,ne onun suçu.

ve etrafta sıcaklık kavramına yüklenen mananın bile aksi bir iddiası olabilecek kadar soru işaretleri var.
oysa seyre dalınan alemlerin bir alem dahi olmaması ve tebessümümü kattığın her anın bir an olmaması sorunsalına bile yaratıcı çözümlerim vardı.
birinin sana el sallıyor oluşundan çıkarabileceğim manalar hala farklıydı.
üzerime dökülen çilek reçeli beni kirletebilirdi,ama elbet geçerdi.bunun gibi bir şeydi.

ama bir şeyler haddini aştığında değiştirilemeyecek kadar ağırdı.
hadi gel son trene binip dünyayı kurtaralım dediğin birinin sana dünya yok demesi kadar ağırdı.
ve yüzleşmek de ,
var olduğuna ısrar etmediğin halde onun tekrar dünya yok' demesi kadar ağırdı,

iki artı iki kesinlikle dört değil canım buralarda.
çünkü bunun böyle olması onları doğru kılıyor
-ve onlar hep yanlış olmayı tercih ediyor.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder